واژه را، در تو، تماشا میکنم زندگی را، با تو، معنا میکنم عشق را، در تو، من احیا میکنم سعی را، با تو، هویدا میکنم

_ مرا مهر سیه چشمان ز‌سر بیرون نخواهد شد                              قضای آسمانست

_ گر چه زشراب عشق مستم عاشق تر از این کنم که هستم + مردم زجراحت جدایی ای مردم ریش من کجایی _ یا رب

انتظار شیرین؛ به آسمان می‌نگریست. شکوه وعظمت شب و سکوت زیبایش او راغرق در شادی کرده بود. حال بد او را ، فقط، نیم نگاهی

درد پنهان ؛ سینا دوست صمیمیش بود از زمانیکه به این محل آمده بودند اوتنها کسی بود که رفاقتش را به او ثابت کرده بود،